Com au temps de Febus Montaner que canta
Tà dissabte purmèr, los Amics deu Castèth de Montaner qu’organizan ua serada occitana...
 

De tostemps, lo vilatge aqueste qu’ei estat a ua plaça a despart en Bearn. Lo Gaston, autoproclamat Febus, qu’ac avè comprés en 1370 en balhar l’ordi a Sicard de Lordat de har dab Montaner ua plaça hòrta e sustot estrategica, entà protegir las termièras bearnesas de cap tà la Bigòrra e l’Armanhac. Que hasó donc bastir ua vertadèra hortalessa dab ua tor d’ua talha de las granas (lo Lamarque de Gèus, canton d’Arsac, que disè :"Qu’aperavan aquò une enceinte! Alavetz, pensatz lo torn de talha!). Lo temps que passava, lo temps que passà...E quan l’arreproèr qui segueish ac poderé deishar créder, A Montaner de Montanerés / Sinon dab las vacas, n’i pujan arrés, los enemics de ger ne son pas mei los de uei. Nat besonh de muishar vaca blanca entà
penetrar au vilatge.
 
Vam, deishem drin las peguejadas e encuentem-nse de çò que perpausan los Amics deu Castèth de Montaner aqueste dissabte 30 de noveme, au parat d'ua serada occitana.

La glèisa Sent-Miquèu qu'arcuelherà a comptar de 20h30, grops de canta tradicionau. Los locaus deus Esvagats de Montaner, luenh d’estar leserats, que cantaràn dab los vesins de Tots au Lées. La vienuda de las charmantas Daunas de Còr bigordanas que miarà drin de gràcia e de doçor au miei de tot aqueth masclèr. La serada que seguirà dab ua passacarrèra dab flambèus, necessàris en aquera fresquèra deu mes de noveme, qui v’ acamiarà dinc au Larèr Rurau. 

 

Acerà, los musicians de Calhats qui s’i haràn tà un bal tradicionau de qui an lo secret. Avisatz-ve a la calor confortabla deu larèr qui, au moment de dançar, e’vs balharà tressudadas. Urosament, tot qu’ei previst entà arrecuperar drin d’energia, pr’amor còcas e bevudas caudas que seràn perpausadas a l’estanquet, qui servirà tanben un d’aqueths shucs d’arrasim de qui cau consumir dab moderacion entà apatzar la set.
Lo reclam de las darrèras nòtas que s‘estuparà chic a chic entà deishar la plaça a ua cantèra plan sentida, atau dinc au cap de la nueit. Que’ns hè díser, shens nat dobte, que los de Montaner ne son, e non seràn pas jamei a l’oèst.

Entresenhas mei: medievales-montaner.over-blog.com